بهانه های دلتنگی

آب و ستاره

mohammad-ali1 — Wed, 09 Jul 2008 02:13:18 GMT

مرا نگاه کن عزیز

که سالهاست

در این آسمان ابری

به دنبال ستاره می گردم

ستاره ای که هیچ وقت نبود

و یا شاید هم افول کرده بود

مرا ببین که سالهاست

در این کویر خشک و بی علف

پی سراب می دوم

ولی دریغ از یک جرعه آب

دریغ از یک گیاه

دریغ از یک سایه بان

تیر ماه ۸۷

mohammad-ali1 — Fri, 23 May 2008 12:29:18 GMT

بایکوت

امروزه کم و بیش همه ما در اطراف خود با انسانهایی سر و کار داریم که افکار ورفتارهای غیر قابل تحمل یا غیر قابل توجیهی دارند که از آنها سر در نمی آوریم . به عبارت دیگر یا آنچنان لیبرال مسلک و اباحی مذهب هستند که هیچ حد و مرزی نمی شناسند یا آنقدر رادیکال و تند ومتعصب و بی تحملند که کسی را به رسمیت نمی شناسند و یا آنچنان خود خواه و از خود راضی هستند که افراد جامعه را به فلانشان هم حساب نمی کنند و یا بقدری بی رگ و بی عار هستند که سیب زمینی را هم از رو برده اند و یا انچنان پر رو و بیحیا هستند که سنگ پای قزوین هم به پایشان نمی رسد ... شاید اینگونه افراد برای این اعمال خود یک توجیه منطقی روانشناسی وجامعه شناسی و دینی و فرهنگی و علمی داشته باشند ولی به هر حال از نظر عموم مردم غیر قابل توجیه و توصیف و غیر قابل تحمل است . حالا گذشته از اینکه این گونه افراد بیشتر به خود آسیب می زنند تا به اجتماع و بیشتر به خود ظلم می کنند تا به دیگران ، یک نکته مسلم وجود دارد و آن این است که اولا این گونه افراد واینگونه اعمال از بیماری و عدم تعادل اجتماعی و عقب افتادگی و جهل مرکب در اجتماع حکایت می کند . مثلا اگر بخواهیم به عنوان نمونه به این مصادیق شایع عقب ماندگی و جهل اشاره کنیم می توان به افراط و تفریط در عملکردها و قضاوتها اشاره کرد . به این معنی که در عرض یک شب و یکباره یک سیاستمدار و نماینده و رییس جمهور محبوب و دوست داستنی و مردمی ومدیر از چشم همه می افتد و در نظر ما از عرش اعلا به اسفل السافلین ودرجه دزدی و خیانتکاری سقوط میکند البته به مدد تبلیغات و سیاسی کاری ها ، و در یک روز یک انسان از مرحله انسان عادی به فرشته بودن می رسد . و یا یکباره همسری از همسرش متنفر می شود ویا یک کارمند به خاطر انتقاد از مدیر در نظر مدیر از مرز شایستگی به حد بی لیاقتی می رسد و یا فرزند به خاطر تامین نشدن خواسته غیر منطقی اش ، پدرش را جاهل مطلق می انگارد و یا یک پدر فرزندش را روی تخم چشمش می نشاند و از شیر مرغ تا جان آدمیزاد برایش فراهم می آورد جز آن چیزی که باید برایش تامین کند ویا یک دوست از دوست خود به خاطر انتقاد از او تا آخر عمر متنفر می شود .

متاسفانه این گونه رفتارهای عجیب و غریب شاید بتوان گفت از برخی جهات مختص جامعه ماست و در هیچ کجای دنیا شاید اینچنین نباشد . البته منظور ما در جوامع متمدن است و نه جوامع عقب مانده ای که تمدن و دانش و فرهنگی در آنجا وجود ندارد . همه و همه این امور افراط گرایانه و تفریط گونه فقط و فقط نتیجه بیماری روحی و روانی وفقدان اخلاق و دینداری واقعی است ونیز حاصل غلیان احساسات سرکش و چیره شدن احساسات و عواطف خاص ایرانی بر عقل و تدبیراست . اینکه اینسان عده ای به خاطر رنگ آبی و قرمز خود را آتش می زنند و یا یکباره تبدیل به فدایی و پیش مرگ فلان و بهمان حاکم و رییس جمهور می شوند و یا اینکه کارمند و مدیری به خاطر ریاست چند روزه تملق یک انسان حقیر و بی مقدار ی را بگوید و چاپلوسی او را بکند و یا انسانی به خاطر مشتی دلار و صنار منفعت زود گذر که در آینده به قیمت دین و آبروی او تمام خواهد شد با دوست و رفیق و برادر و همکار و همسایه و هم نوع خود مکر نماید و حقه بزند و او را گرفتار کند همه اینها را چیزی جز بی مایگی و فرو مایگی و پستی و رذالت نمی توان آن را نام نهاد .

حالا منظور از بیان این مطالب و جمع بندی آنها چیست ؟ همه اینها به

خاطر این گفته آمد که به نظر می رسد شاید برای ما مقدور نباشد از

وجود این افراد در جامعه و عملکردشان جلوگیری و پیشگیری قاطعی

به عمل آوریم و خود را از چنگ این همه رذالت ها و رذل ها و افراط و

تفریط ها برهانیم ولی قطعا یک کار می توان کرد که از عهده همه بر

می آید و آن این است که مبارزه منفی با آنان را آغاز کرد یعنی

همانطور که اینگونه انسانهای فرو مایه و بی اخلاق به همه چیز بی

اعتنایی می کنند و از مرز عقل و اخلاق و دین عبور کرده اند ما هم در

جامعه دقیقا مقابله به مثل نماییم یعنی اینکه نسبت به آنان بی اعتنایی

کرده و حرمت آنان را زیر پا گذاریم و از احترام و معاشرت با آنان

خودداری کنیم و آنان را در حد توان خود بایکوت و تحریم کنیم

همانطور که در دین اسلام گفته اند با برخی کسان معاشرت نکنید و به

آنان احترام نکنید و به آنان سلام ندهید و بر مردگانشان حاضر نشوید .

این شیوه قطعا موثر ترین و برنده ترین اسلحه ای است که آنان را به

زانو در خواهد آورد . قطعا یک انسان زبون وزالو صفت و بی وجدان و

سود جو و بی دین و بی اخلاق و منحرف و بی حیا و بی تعهد و خود

خواه وقتی اینهمه بی اعتنایی و بی اعتباری در جامعه را مشاهده نماید

و ببیند با همه ثروت و قدرت و شهرتش کسی با او نشست و برخاست

نمی کند دنیا با همه وسعت برایش تنگ و تاریک خواهد شد .

البته یک مشکل دیگر باقی می ماند و آن این است که مگر می

شود در یک کشور همه با هم قهر باشند و کسی با کسی حرف

نزند و معاشرت نکند و هیچ کس به کسی سلام نکند ؟!!!!

گر امر شود که مست گیرند در شهر هر آنچه هست گیرند

امید

mohammad-ali1 — Tue, 06 May 2008 18:21:18 GMT

دلی دیرم چو مرغ پا شکسته

چو کشتی بر لب دریا نشسته

همه گویند طاهر تار بنواز

صدا چون می دهد تار شکسته

خدایا مرا ببخش

امروز یک لحظه ،

فقط یک لحظه به همه چیز و همه کس شک کردم

از همه جا بریده و نا امید

فکر می کنم داشتم با تو حرف می زدم

پیش خود گفتم خدایا اینجوریه ؟!

در این لحظه یکی از فرشتگانت که شبیه دخترم بود پیشم آمد و گفت :

بابا ! هر وقت نا امید شدی بالای کوه بلندی برو و با صدای بلند فریاد بزن آیا هنوز امیدی

هست ؟ آنگاه ندایی خواهی شنید که می گوید هست هست هست ....

mohammad-ali1 — Fri, 02 May 2008 19:32:22 GMT

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد

دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن

تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی

نظری به دوستان کن که هزار بار ازآن به

که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی

نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا

تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی

دل دردمند ما را که اسیر توست یارا

به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی

برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را

تو و زهد وپارسایی من وعاشقی و مستی

دل هوشمند باید که به دلبری سپاری

که چوقبله ایت باشد به ازآنکه خودپرستی

گله از فراق یاران ز جفای روزگاران

نه طریق توست سعدی کم خویش گیرورستی

mohammad-ali1 — Sat, 26 Apr 2008 21:02:53 GMT

دنیا پر از سگ است جهان سر به سر سگی ست
غیر از وفــا تـــمام صفات بشــر سگی ست!

لبخند و نان به سفره ی امشب نمی رسد
پایــان ماه آمد و خــلق پدر سگی ست

از بوی دود و آهن و گِل مست می شود
در سرزمین من عرق کارگر سگی ست

جنــگ و جــنون و زلــزله؛ مــرگ و گرســنگی
اخبار يك ، سه ، چار، دو ،تهران، خبر سگی ست

آهنگ سگ ترانه ی سگ گوشهای سگ
این روزها سلیقه ی اهل هنر سگی ست

بار کج نگاه شما بر دلم بس است
باور کنید زندگی باربر سگی ست

آدم بیا و از سر خــط آفــریده شو!
دیگر لباس تو به تن هر پدر سگی ست...

مریم جعفری آذرمانی

mohammad-ali1 — Mon, 31 Mar 2008 23:55:52 GMT

چقدر فاصله اينجاست ، بين ادم ها
چقدر عاطفه تنهاست، بين ادم ها

کسي به خاطر پروانه ها نمي ميرد
تب غرور چه بالاست، بين ادم ها

واز صداي شکستن کسي نمي شکند
چقدر سردي و غوغاست، بين ادم ها

ز مهرباني دلها دگر سراغي نيست
چقدر قحطي روياست، بين ادم ها

غريب گشتن احساس درد سنگيني است
و زندگي چه غم افزاست، بين ادم ها

ميان تک تک لبخند ها غمي سرخ است
و غم به وسعت يلداست، بين ادم ها

به خاطر تو سرودم چرا که تنها تو
دلت به وسعت درياست، بين ادم ها

mohammad-ali1 — Sat, 29 Mar 2008 15:48:18 GMT

يك مسابقه علمي فرهنگي

من مثل عهد بوق فكر ميكنم پس هستم !

هر چي فكر ميكنم مي بينم يك جاي كار مي لنگد . به خدا مي لنگد . به حضرت عباس قسم يك جاي اين پازل جور در نمي آيد . يعني هيچ چاره ديگري نداريم ؟ بايد بگوييم همين است كه هست ؟

آخر پدر من ! برادر من ! عزيز من ! ما كه مدتي است به جاي موسيقي سنتي به موسيقي پاپ و رپ و دوپس دوپس گوش مي كنيم ، به جاي قرمه سبزي و آبگوشت و اشكنه ، فست فود و پيتزا و همبرگر وهات داگ مصرف مي كنيم و بچه هايمان از بوي روغن حيواني حالشان به هم مي خورد ، مدل موهاي جوانان ما هم كه طبق آخرين مدل موهاي اروپا است و مو لاي درزش نمي رود و لباسهايمان هم مطابق آخرين ژورنالهاي فشن 2009 جهان است ، خانه هايمان هم طبق معماري روز جهان و همه اوپن اوپن است ، و صد البته مواد مصرفي جوانان ما هم از قرص اكس و شيشه و كريستال و كراك گرفته تا ماري جوانا و هرويين و كوكايين همه به روز و بدون هيچ ايراد وخدشه است ، به اتومبيل هاي كمتر از الگانس و تويوتا هم كه اخ تف ميكنيم و اصلا برايمان كمتر از مدل 2008 افت دارد و شعر و داستان و ادبياتمان هم كه همه پست مدرن پست مدرن است ، و گانگسترها و اراذل و اوباشمان هم كه از اراذل و اوباش آمريكا و اروپا چيزي كم ندارد ، با اين حال ، چرا جامعه اي به اين مدرني و و ملتي كه اينقدر به روز است افكار و عقايد و رفتارها يش متعلق به دوران غارنشيني و عهد قجر است . چرا اعمالمان اينهمه از تمدن به دور است ؟ چرا اين همه خرافه پرست و بي منطقيم ؟ چرا اينقدر قانون را براي خودمان مضر مي دانيم و آن را مخالف منافع خود مي پنداريم ؟ چرا با اينهمه تحصيلكرده و ليسانس و فوق ليسانس و دكتر و پروفسور كه در جامعه در اين دو دهه پديد آمده اند هنو ز كه هنوز است دقيقا عين آدمهاي عصر يخبندان و دوران جابلقا و جابلسا زندگي ميكنيم ؟ چرا اينهمه ذليل و خوار و اسير هستيم ؟ اسير پول ، اسير حسادتها ، حقارتها و تنگ نظري ها هستيم . ذليل و اسير شعارها ، احساسات پوچ و بي منطق ، مصرف و اسراف ،هرج و مرج گرايي لجام گسيخته ، خشونت افسار گسيخته ، عوام فريبي ها ، خرافه پرستي ها ، كلاه برداري ها ، فرصت طلبي ها ، بي وجداني ها و هوسراني ها ، زراندوزي ها و دروغگويي ها و و و....هستيم . پس اين همه دانشگاه و سخنراني و مقاله و تحصيلات و تحصيلكرده خاصيتش چيست ؟ به چه دردي مي خورد ؟ يعني اينهمه تحصيلكرده همه بي مصرف اند ؟ اينهمه كتاب و راديو و تلويزيون و ماهواره و روزنامه و مجله و كامپيوتر و اينترنت وغيره به چه دردي مي خورند ؟ آخر از نظر فلسفه و رياضيات و عقل و منطق اينها جور در نمي آيد ، يك جايش مي لنگد . علم ، فيزيك ، رياضيات ، عقل و فلسفه مي گويد هر چيزي كه در جهان است خواه نا خواه و بطور اتو ماتيك بايد يك اثر و خاصيتي از خود داشته باشد و وجود هيچ چيز با عد مش مساوي نيست . پس چگونه است كه در اين كشور وجود علم و دانش و ادبيات و تكنولوژي و مدرسه و قانون و غيره با عدمش مساوي است ؟ چرا اينهمه آثار تمدني و فرهنگي هيچ اثري در اعمال و عقايد ما نداشته و ندارد ....؟

به نظر شما اشكال كار در چيست ؟ به نظر شما ايراد از كجاست ؟

mohammad-ali1 — Sun, 23 Mar 2008 15:00:18 GMT

به سير باغ رفتم باختم من           نظر بر نوگلي انداختم من

الهي ديده فايز شود كور          كه دلبر اومد ونشناختم من

مي گويند اگر كسي چهل روز صبح ها در خانه خود را آب و جارو كند حضرت خضر را مي بيند . گويند كه مردي هر روز صبح در منزل خود را آب و جارو مي كرد به اميد اينكه حضرت خضر را ببيند . يك روز صبح در حالي كه داشت در منزل خود را آب و جارو مي كرد پير مردي مقابل او ظاهر شد و از او پرسيد : اي مرد چه مي كني؟ گفت : مي خواهم حضرت خضر را ببينم . پير مرد گفت : حالا فرض كن او را ديدي با او چكار داري ؟ گفت : اگراورا ببينم حاجتم را به او خواهم گفت . پير مرد گفت : فرض كن من خضرم حالا بگو چكار داري ؟ مرد گفت اگر تو خضر نبي هستي اين بيل مرا تبديل به پارو كن . در اين لحظه مرد مشاهده كرد كه بيلش تبديل به پارو شده است ولي از پير مرد ا ثري نيست .

من تا وقتي اين قصه را نشنيده بودم معني اين شعر فايز را نمي فهميدم كه مي گويد :

الهي ديده فايز شود كور       كه دلبر اومد و نشناختم من

مي بينيد كه گاهي وقتها به همين راحتي ، يار و نگار در كنارمان است ، آرزوها ، خوشبختي ها ، موقعيت ها و موفقيت ها و شادي ها درست در كنارمان ايستاده اند ولي ما نمي بينيم و باز مي خواهيم آنها را بيازماييم كه يكباره مي بينيم همه چيز را باخته ايم .

الهي ديده فايز شود كور     كه دلبر اومد و نشناختم من

mohammad-ali1 — Fri, 21 Mar 2008 13:13:18 GMT

کارم از گريه گذشته است از آن می خندم

بالاخره سال ۸۶ هم با همه سختي ها و تلخي هايش گذشت . خواستم بگويم با همه اشك و لبخند ها و تلخ و شيريني ها يش گذشت، ديدم كه اصلا شيريني و لبخندي نداشت همه اش تلخي بود حد اقل براي من كه اينطور بود وگرنه به شما جسارتي نميكنم! در هر صورت با همه چيزش گذشت با همه سختي ها و تلخي هاي اجتماعي و اقتصادي و سياسي و فرهنگي ووو ... به هر حال آنچه ديدي بر قرار خود نماند وانچه بيني هم نماند برقرار. خدا كند سال جديد قدري برويمان بخندد . بقول شاعر : افسوس كه نمي دونم چي چي چي چي حافظ !

خيلي وقت است كه به سراغ وبلاگم نيامده و چيزي ننوشته ام و شرمنده دوستان و عزيزاني كه مي آمدند واظهار لطف مي كردند شده ام . حال نداشتم چيزي بنويسم . از همه دوستان هم عذر مي خواهم كه مي آمدند و مي ديدند اين وبلاگ مرحوم شده و بر مي گشتند . به هر حال خيلي دلم مي خواهد كه چيزي بنويسم چيزستان و كاري كنم كارستان ولي افسوس كه دست ما كوتاه و خرما بر نخيل ، به چند دليل مدتي اين مثنوي تاخير شد اولا اينكه نميدانستم مدرن بنويسم يا پست مدرن !( واه واه چه غلطا !) عربي بنويسم يا فارسي ! كوتاه بنويسم يا بلند ، شعر بنويسم يا نثر ، جدي بنويسم يا طنز ...! آخر يكي نيست بگويد جونت بالا بياد يه چيزي بنويس ديگه چرا اينقدر قر و غمزه ميايي !! تو بدم بمير و بدم ! بگذريم . دليل ديگر اينكه گيرم كه نوشتم خوب كه چي ؟اصلا كسي نمي گويد خرت به چند من !اصلا مهم است كه بنويسم ؟ سوم اينكه يك ويروسي به جانم افتاده كه خيال مي كنم ديگر كار از اين حرفها گذشته . اگر از سياست بنويسي دولت ازت دلخور مي شود اگر ازفساد اداری بنويسي ديوانيان و قاضيان شاكي مي شوند اگر از ادبيات بنويسي ادبا دلگير مي شوند اگر از اجتماع بنويسي به مردم بر مي خورد اگر از علم بنويسي دانشمندان طلبكار مي شوند !!! اگراز پريرويان پريچهره و پري رخسار بنويسي بايد هر شب شام تخم مرغ نيمرو بخوريم !! تازه هزار و سيصد تا سكه از كجا بياورم ! مضافا بر اينكه هركس براي خودش دردي دارد و سودايي و هيچ كس و هيچ چيز به سامان نيست چه فايده دارد هي بگوييم بچه جان برو توي صف حق مردم را ضايع نكن . بچه جان درست را بخوان و معتاد نشو . آهاي نالوطي اينقدر توي خيابان ويراژ نده . آخه برادر من تو كه پول و پله نداري و ضايع مي شي مگه مرض داري عاشق دختر مردم مي شي كه بعدش هي بشيني زار بزني و شعربگي و توي وبلاگ خاليش كني !!!

اصلا نمي دانم چرا چند مدت وقتي است ! ( ادبيات را داريد ؟ !) كه آلزايمر گرفته ام هر وقت مي آيم قلم به دست بگيرم همه چيز از يادم مي رود و كلمات هم براي من اطوار مي ريزند و همين كه قلم و كاغذ را كنار مي گذارم كلمات به مغزم هجوم مي آورند و دايم به من مي گويند برخيز، جهان بشريت چي مي شود ؟ همه در انتظار ند !! خلاصه مغزم خشكيده ! شما به بزرگي خودتان ببخشيد . همه رو برق مي گيره ما را قوطي كبريت ! همه مرض مي گيرند ما هم مثلا مرض گرفته ايم .!

يك همكلاسي داشتيم كه بيشتر وقتها دم در مي ايستاد و دستش به دستگيره در بود عين نگهبانان ، يك روز معلم آمد و ديد كه اين رفيق ما دم در ايستاده است و دستگيره در را چسبيده ، به او گفت چرا اينجا ايستاده اي ؟ گفت آقا اجازه ! ما در گيريم !!! حالا راستش را بخواهيد من هم چند وقتي است درگيرم شديد ! با خودم در گيرم با مردم درگيرم با شعر درگيرم با داستان با علم با كامپيوتر با كوفت با زهر مار با مرض !!! خلاصه با همه چيز ، خواهش مي كنم كمكم كنيد . يك فقره نصيحت فرد اعلا نيازمنديم ! هم اكنون منتظر ياري سبزتان هستيم !خدا انشاالله به همه تان عوض بدهد .!

يك روز از كسي شنيدم كه مي گفت شاعر آن نيست كه بتواند شعر بگويد شاعر آن است كه نتواند شعر نگويد ، راستش را بخواهيد من چند وقتي بود عاشق كسي بودم بلا تشبيه عينهو شهريار خدا بيامرز و خلاصه شب و روز يك چشمم اشك بود و يك چشمم خون و براي همين مدتي بود كه زياد شعر ميگفتم . شايد باور نكنيد انگار يكي دارد به من شعر ها را ديكته مي كند ولي از وقتي كه آن معشوق سنگدل و بي وفا و جفاكار !!! مرا رها كرد و رفت من هم مثل بچه هاي معقول رفتم سراغ كار و زندگي خودم ! حالا ديگر هر كاري ميكنم كه شعر بگويم اصلا شعرم نمي آيد . لذا بدينوسيله از معشوق عزيزم خواهشمندم برگردد بلكه بتوانم دوباره شعر بگويم !!! البته مخفي نماند كه بعد از آن چند بار سعي كردم دوباره عاشق بشوم اما نشد . خدا به خير كند !!

نتيجه گيري اخلاقي : شعرا هميشه از معشوق استفاده ابزاري مي كنند !

خر خونی

mohammad-ali1 — Thu, 13 Mar 2008 21:32:18 GMT

يادمه تو مدرسه يكي از بچه ها به يكي ديگه گفت : تو چقدر خر خوني ؟

معلم گفت : اون خر خون نيست تو خري كه نمي خوني !