انسان کامل یعنی اینگونه بودن

چند روز پیش یکی از دوستان خاطره ای از مرحوم آیت الله بهجت به نقل از بستگان ایشان نقل می کرد به این مضمون که وقتی به آیت الله بهجت گفتند منزل ایشان در مسیرطرح توسعه قرار گرفته است و باید تخریب شود ایشان بلافاصله فرمودند هر چه زودتر باید از اینجا نقل مکان کنیم چون دیگر جایز نیست در اینجا زندگی کنیم و تضییع حقوق مردم است فردا از اینجا به منزل دیگری می رویم. و فردای آن روز اسباب کشی کردند.

وقتی این خاطره را شنیدم بر روح بلند و عارفانه این مرد بزرگ بار دیگر آفرین فرستادم و به دوستم گفتم این است آن چیزی که آیت الله بهجت را آیت الله بهجت کرده است و از او انسان کامل و عارف مهذب ساخته است و گرنه نماز و روزه مستحبی را همه می خوانند و از همه کس بر می آید. احترام به نظامات و قوانین اجتماعی و احترام به حقوق فردی و اجتماعی انسانها و رعایت حق الناس است که نشان دهنده روح بلند آدمها و ضمیر پاک انسانهای الهی است و گرنه هزاران انسان وجود دارند که هر روز از روی عادت نماز مستحبی و نافله شان ترک نمی شود و روزانه دهها ادعیه و زیارت را مرور می کنند ولی هیچ اتفاقی نمی افتد و آیینه دلشان همچنان تاریک می ماند. من هیچگاه از شنیدن کشف و کراماتی که از آقای بهجت نقل شده است شگفت زده نشده ام و دلم را نلرزانده است(گذشته از اینکه برخی از این کرامات منقوله با افسانه و اما و اگر همراه است) اما از شنیدن این خاطره دلم از جا کنده شد و آن روح بلند را تحسین کردم. چونکه به قول خواجه عبدالله انصاری خواجه: نماز زیاده خواندن، کار پیرزنان است و روزه فزون داشتن، صرفه ی نان است و حج نمودن، تماشای جهان است. اما نان دادن، کار مردان است.

چه بسیار دیده ایم انسانهای مدعی تقوی و تدین و تهذیب را که برای ذره ای نفع مادی و حفظ موقعیت و مقام و شهرت خودشان، زمین و زمان را به هم می دوزند قوانین و نظامات اجتماعی را به هم می ریزند و از کاه کوه می سازند و شبها به ذکر سبوح و قدوس می پردازند. در این روزها بسیاردیده ایم گندم نمایان جوفروشی  که با نام دین نان می خورند و با دین فروشی سوار مرکب شیطان می شوند و با افراط و تفریط هایشان خلق الله عوام و سرگردان  را نردبان منافع باندی و جناحی و صنفی و اجتماعی خود کرده اند. بدا به حال آنان. روزهای سختی در پیش رو دارند در روزی که خداوند خود حاکم و شاهد خواهد بود.

به قول مرحوم آیت الله بهجت رضوان الله تعالی علیه «در خانه اگر کس است یک حرف بس است.»

نوشته شده توسط محمد غلامی در پنجشنبه هفدهم مرداد ۱۳۹۲ |