سلبریتی های عزیز لطفا شات آپ!

جعفری دولت‌آبادی دادستان تهران ضمن انتقاد از اقدامات و اظهارات برخی سلبریتی‌ها در موضوعاتی که مرتبط با وظایف آنان نیست، از جمله هجمه به قوه قضاییه به لحاظ اجرای حکم اعدام یک تروریست و یا جمع‌آوری کمک‌های مردمی در موضوعاتی چون زلزله و سیل که نتیجه آن سوار شدن جریان‌های خاص بر موج اعتراض‌ها است، اظهار داشت: این تحرکات جای تأمل دارد که چرا این افراد به جای پرداختن به امور داخل در تخصص خود، دخالت‌های بی‌جا و اظهار نظرهای بی‌مبنا می‌نمایند. خبرگزاری ایسنا 4 تیر 97

پی نوشت:

جناب آقای دولت آبادی دامت برکاته! با اینکه حرفتان کمی تا قسمتی و به صورت پنجاه پنجاه درست است و با آن موافقم اما یک چیزی هست که آزارمان می دهد مثل ریگهای توی عدس پلوی خاله پیرمان که زیر دندانمان قرچ قروچ می کرد و آزارمان می داد. لطفا بفرمایید این حدیث شریف نبوی «مَنْ اَصْبَحَ و لم یَهْتَمُّ بِاُمورِ الْمُسْلِمینَ فَلَیْسَ مِنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلاً یُنادى یا لِلْمُسْلِمینَ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ؛ هر کس صبح کند و به امور مسلمانان همت نورزد و دغدغۀ امور مسلمین را نداشته باشد، مسلمان نیست و هر کس فریاد کمک خواهى کسى را بشنود و به کمکش نشتابد، مسلمان نیست.» برای چه کسی نازل شده است؟ یعنی این همه حدیث شریف و این سخنان گهرباری که صدا و سیمای ملی هر روز چند بار بیخ گوش ما می خواند و توی مدرسه و دانشگاه به خورد کودکان طفل معصوم داده می شود آیا شامل حال سلبریتی ها نمی شود؟ یعنی فقط  دادستان تهران و امامان جمعۀ محترم می توانند غصۀ مسلمانان را بخورند؟ آیا سلبریتی ها حق ندارند دلشان برای کسی بسوزد و در امور مسلمانان اظهار نظر کنند؟! آیا فقط امامان جمعه می توانند در همه چیز دخالت کنند؟ یا شاید هم سلبریتی ها فقط حق دارند غصۀ مسلمانان فلسطین و عراق را بخورند و لاغیر! یا اینکه چه؟

حکیم الممالک

نوشته شده توسط محمد غلامی در سه شنبه پنجم تیر ۱۳۹۷ |