«بیانیه 900 نفر استاد دانشگاه: دچار بن بست نیستیم، دولت ناکارآمد است.»
جریدۀ فخیمه رسالت یوم پنجشنبه اول صفر المظفر 1440 هجری مطابق با 19 مهرماه 1397
به اطلاع قاطبۀ ملت ایران می رساند که مشتی از تیر و ترکه و عملۀ استکبار چنین شایع نموده اند که ممالک محروسۀ ایران دچار بن بست گردیده و یحتمل که مملکت خدای ناکرده به گرفت و گیر و انسداد رسیده باشد بناء علی هذا از این تریبون مقدس موکدا اعلام می گردد که این گونه اوهام و خیالات فاسده به کلی مردود بوده و وجود انسداد و بن بست در این ملک و ملت راه نداشته و چنین سخنان سخیفی ابدا صحت ندارد. بلکه مختصر ناخوشی و ناکارآمدی در دولت علیه ایران پدید آمده است که مطلقا بن بست محسوب نمی شود و آن را می توان با کمی جوشانده اسطوقودوس و عرق کاسنی و زیره و نعنا و مسهلات رقیقه درمان نمود. فلذا ناکارآمدی دولت ابد مدت ایران را نباید بن بست تلقی کرده و آن را خطرناک دانست بلکه می توان آن را گشایش هم دانست. بستگی دارد از کدام ناحیه به آن نگاه کنیم. از آن جهت که بن بست با ناکارآمدی تومنی هفت صنار توفیر می کند و بن بست معنایش ناکارآمدی نیست و ناکارآمدی هم بن بست نیست لذا شاعر محترم در خصوص این فقره شعری صادر فرموده است که می گوید:
دلبر جانان من برده دل و جان من
برده دل و جان من دلبر جانان من
بعضی خوانندگان عوام می پندارند در این بیت هر دو مصراع عین هم است لکن خواننده با فضل و کمالات می داند که این دو مصراع تومانی ده شاهی با هم فرق دارند. فتامل!
زیاده جسارت است
حکیم الممالک